# Lp(a) stijgt tijdelijk na een ACS — één meting volstaat bij duidelijk laag of hoog risico

*geplaatst 2026-10-26 · Cholesterol · American journal of preventive cardiology · doi 10.1016/j.ajpc.2026.101723 · https://hartvaat.nl/2027/01/01/lp-a-stijgt-tijdelijk-na-een-acs-een-meting-volstaat-bij-duidelijk-laag-of-hoog-/*

In een prospectief cohort van 225 patiënten met een ACS steeg de Lp(a)-concentratie tijdelijk, met een piek van 30% op dag 4–7 en een aanhoudende stijging van 15% op dag 30, waarna de waarden keerden terug naar baseline. Patiënten met een basiswaarde onder de 50 nmol/L of boven de 105 nmol/L bleven in hun risicocategorie, terwijl 37,5% van de patiënten met een tussenliggende waarde (50–105 nmol/L) naar het hoge risico herschikt werd. Dit betekent dat een enkele Lp(a)-bepaling tijdens het ACS voldoende is voor patiënten met duidelijk lage of hoge uitgangswaarden, maar dat herhaling na klinische stabilisatie verstandig is bij grensgevallen.

## English: Temporal changes in lipoprotein(a) after acute coronary syndrome.

In a prospective cohort of 225 patients with ACS, Lp(a) levels rose transiently, peaking by 30% on days 4–7 and remaining 15% elevated at day 30 before returning to baseline. Risk categorization remained stable for patients with low (<50 nmol/L) or high (≥105 nmol/L) baseline levels, whereas 37.5% of those in the intermediate range (50–105 nmol/L) reclassified to high risk. A single Lp(a) measurement during the acute phase is sufficient for clearly low or high baseline values, but repeat testing after clinical stabilization should be considered for borderline cases.

## Abstract (original, from the publication)

BACKGROUND AND AIMS: Lipoprotein(a) [Lp(a)] is an established independent risk factor for atherosclerotic cardiovascular disease and is traditionally considered stable. Its behavior following acute coronary syndrome (ACS) and clinical implications remain unclear. This study aimed to characterize the temporal trajectory of Lp(a) following ACS, evaluate whether baseline levels predict longitudinal changes, and assess the stability of clinically relevant Lp(a) risk categories. METHODS: In this prospective study, 225 patients with ACS underwent serial Lp(a) measurements during hospitalization and at follow-up (≥6 months). Longitudinal changes were assessed using linear mixed-effects models. Associations between baseline Lp(a) and changes over time were evaluated using Spearman correlation. Stability of Lp(a) threshold risk categories (<50, 50-105, ≥105 nmol/L) was assessed by examining transitions across categories. RESULTS: Lp(a) increased following ACS (p < 0.001), peaking at Days 4-7 (+30.0 %, p = 0.0001) and remaining elevated at Day 30 (+15.0 %, p = 0.0042), before returning to baseline at follow-up. Among individuals with increases in Lp(a), baseline Lp(a) was the strongest determinant of trajectory, with higher levels associated with greater increases at all timepoints (ρ 0.37-0.63, all p < 0.05). Categories for those evels in the low (<50 nmol/L) and high (≥105 nmol/L) categories remained stable with minimal reclassification. Variability was confined to levels in the intermediate range (50-105 nmol/L), where 37.5 % transitioned to ≥105 nmol/L. CONCLUSIONS: Lp(a) rises transiently after ACS and returns to baseline over time. Levels in the high and low risk categories remain in those categories, while variability is limited to the intermediate range. A single Lp(a) measurement obtained during ACS may be sufficient for individuals with clearly low or markedly elevated Lp(a) levels, whereas repeat testing after clinical stabilization may be considered for patients with intermediate or borderline baseline levels.

Auteurs: Christelle Lattouf, Mark Atallah, Nadim Nasrallah, Tarek Harb, Gary Gerstenblith, Thorsten M Leucker

---
Bron: American journal of preventive cardiology, https://doi.org/10.1016/j.ajpc.2026.101723. Bijgewerkt 2026-10-20T00:46:40Z. Citeer vrij, met bronvermelding en een link naar hartvaat.nl (de url van het record). Samenvattingen zijn redactioneel werk van HartVaat; de oorspronkelijke publicaties blijven van hun uitgevers (doi). Geen medisch advies.