Deep endotypering onthult heterogeniteit van nierschade bij diabetes type 2
Nierschade bij type 2 diabetes kent een enorme heterogeniteit die niet wordt gevangen door traditionele markers als albuminurie en eGFR. Deze review in Kidney International bespreekt hoe 'deep endotyping' — de integratie van klinische trajectanalyse, nierhistopathologie en moleculaire profilering — subgroepen kan identificeren met uiteenlopende pathofysiologie.
Deze benadering kan leiden tot meer gerichte therapiekeuze en betere risicostratificatie bij diabetische nefropathie.
Abstract (original)
Renal damage in type 2 diabetes (T2D) exemplifies a complex, multisystemic disorder with substantial heterogeneity in clinical trajectory, histopathology and molecular drivers. Traditional clinical markers, albuminuria and glomerular filtration rate, fail to capture this diversity since many patients follow atypical trajectories such as non-albuminuric progression, rapid eGFR decline or regression of albuminuria. Deep endotyping approaches integrating clinical dynamics, renal histopathology, and multi-omics profiling can define biologically distinct endotypes.
Dit artikel is een samenvatting van een publicatie in Kidney International. Voor het volledige artikel, alle details en referenties verwijzen wij u naar de oorspronkelijke bron.
Lees het volledige artikelDOI: 10.1016/j.kint.2026.01.031