Dapagliflozin verbetert linkerventrikel-distensibiliteit niet bij HFpEF zonder fibrose — STADIA-HFpEF
In een gerandomiseerde crossoverstudie onderzochten onderzoekers of dapagliflozin de linkerventrikel-distensibiliteit en -relaxatie verbetert bij patiënten met HFpEF zonder significante myocardiale fibrose. Na 34 weken toonde dapagliflozin geen significant effect op de primaire eindpunten (E/e'/LVEDVi en gemiddelde LV e') vergeleken met placebo, en de meeste secundaire uitkomsten waren neutraal. Alleen een geïsoleerde verbetering van de LA-conduit strain en numerieke dalingen in inflammatoire biomarkers werden waargenomen. Deze bevindingen suggereren dat het mechanistische voordeel van SGLT2-remmers in deze specifieke HFpEF-fenotype beperkt is en bevestiging in grotere trials nodig heeft.
Abstract (original)
AIMS: Heart failure with preserved ejection fraction(HFpEF) is characterized by increased diastolic left ventricular(LV) stiffness resulting from variable contributions of myocardial extracellular matrix(ECM) remodeling and titin-based cardiomyocyte stiffness. Sodium-glucose cotransporter-2 inhibitors(SGLT2i) improved cardiomyocyte distensibility, inflammation, and oxidative stress in experimental and human HFpEF myocardium. We investigated whether dapagliflozin improves LV distensibility in phenotypically stratified HFpEF patients without significant myocardial fibrosis. METHODS: STADIA-HFpEF was a 34-week, randomized, double-blind, placebo-controlled crossover trial. HFpEF patients underwent multi-level phenotypic stratification including cardiac magnetic resonance imaging to exclude structural cardiomyopathies and significant myocardial ECM remodeling. Participants were randomized to dapagliflozin 10 mg or placebo for two 13-week treatment periods separated by an 8-week washout.The co-primary endpoints were changes in E/e'/LV end-diastolic volume index(LVEDVi) and mean LV e', reflecting LV distensibility and relaxation. Secondary endpoints included echocardiographic variables, quality of life, 6-minute walk distance, and inflammatory biomarkers. RESULTS: Between February 2020 and October 2022, 32 patients were randomized and 29 completed the study protocol. Median age was 73(68-76) years including 28 women(88%). Dapagliflozin did not significantly modify E/e'/LVEDVi compared with placebo 0.24 (0.20-0.32) to 0.26 (0.22-0.34) vs. 0.23 (0.22-0.29) to 0.25 (0.21-0.31); p=0.370 nor did it change mean LV e' 6.2 (5.6-7.5) to 6.2 (5.7-7.1) vs. 6.6 (5.6-7.4) to 6.7 (5.4-7.5); p=0.448. Most secondary outcomes were neutral. However, an isolated improvement in LA conduit strain and numerical reductions in inflammatory biomarkers were observed during dapagliflozin treatment. CONCLUSIONS: In phenotypically stratified HFpEF patients without significant myocardial fibrosis, dapagliflozin did not improve LV distensibility or relaxation. An isolated improvement in LA conduit strain and numerical reductions in inflammatory biomarkers were observed; however, these exploratory findings require confirmation in larger studies.
Dit artikel is een samenvatting van een publicatie in European heart journal. Cardiovascular pharmacotherapy. Voor het volledige artikel, alle details en referenties verwijzen wij u naar de oorspronkelijke bron.
Lees het volledige artikelDOI: 10.1093/ehjcvp/pvag091
Wilt u op de hoogte blijven?
Gratis: de maandelijkse nieuwsbrief met het nieuwsoverzicht, en de site afgestemd op uw vakgebied.
