Mechanisme

Diastolische disfunctie: mechanisme en klinische betekenis

Diastolische disfunctie verwijst naar een verstoorde ventrikelontspanning en/of verminderde ventrikelcompliantie, leidend tot verhoogde vuldrukkken bij normale of enigszins verhoogde hartfrequentie. Het is het centrale mechanisme achter HFpEF en treedt ook op bij HFrEF. Echocardiografie met Doppler en weefseldoppler is de standaard voor niet-invasieve beoordeling.

Kernbegrippen

Isovolumetrische relaxatietijd (IVRT)
Tijd tussen aortaklepssluiting en mitraliskleopening; verlengd bij gestoorde relaxatie; >100 ms is abnormaal.
E/A-verhouding
Verhouding van vroege (E) en late (A, atriale) transmitrale instroommsnelheid; normaal >1; bij lichte disfunctie <1 ('reversed'); bij ernstige disfunctie pseudonormaal of restrictief patroon.
e' (e-prime)
Weefseldopplersnelheid van de mitralisanulus; weerspiegelt myocardiale relaxatie; <7 cm/s (septaal) of <10 cm/s (lateraal) is abnormaal.
E/e' ratio
Ratio van transmitrale E-golf en weefsel-e'; schat de LV-vuldrukkken in; >14 suggereert verhoogde LVEDP.
Restrictief vullingspatroon
Graad III diastolische disfunctie: hoge E/A (>2), korte deceleratietijd, hoge E/e'; wijst op sterk verhoogde vuldrukken en slechte prognose.

Diastolische disfunctie: mechanisme, graden en klinische betekenis

Pathofysiologie

Diastole omvat vier fasen: isovolumetrische relaxatie, vroege vulling (E), diastasis en atriale contractie (A). Normale vroege vulling is actief en energie-afhankelijk (Ca²⁺-reuptake via SERCA2a). Bij diastolische disfunctie is de Ca²⁺-sequestratiecapaciteit verminderd, resulterend in vertraagde relaxatie en/of toegenomen ventrikelstijfheid door fibrose en hypertrofie.

Classificatie in graden (ASE/EACVI 2016)

De meest gebruikte classificatie kent vier graden:

Diagnostische criteria voor verhoogde vuldrukken

Vier parameters (ASE/EACVI 2016): (1) gemiddelde E/e' >14, (2) LA-volume index >34 mL/m², (3) TR-max-snelheid >2,8 m/s, (4) septale e' <7 of laterale e' <10 cm/s. ≥3 van 4 positief → verhoogde vuldrukken (sensitiviteit 87%, specificiteit 82%).

Klinische betekenis

Diastolische disfunctie is niet alleen relevant bij HFpEF, maar ook bij HFrEF (verhoogde vuldrukken ondanks EF-herstel), post-infarct remodellering, en als risicofactor voor eerste hartfalenepisode. Restrictief vullingspatroon is een sterke onafhankelijke predictor van mortaliteit, ook na correctie voor EF.

Bronnen

  1. ASE/EACVI Diastolic Function Guidelines 2016 — JASE
  2. ESC 2021 Guidelines for Heart Failure
  3. EMPEROR-Preserved — NEJM 2021

Relevante richtlijnen

Alle richtlijnen →

← Alle onderwerpen in Hartfalen