Diagnostiek

D-dimeer: indicaties, valkuilen en gecombineerd gebruik

D-dimeer wordt geproduceerd bij fibrineafbraak na coagulatie en is een gevoelige maar aspecifieke marker voor trombus. Een normaal D-dimeer sluit bij lage klinische kans DVT en longembolie vrijwel zeker uit. Een verhoogd D-dimeer heeft zonder klinische context geen diagnostische waarde.

Kernbegrippen

Fibrinedegradatieproduct
D-dimeer is het eindproduct van plasmine-gemedieerde fibrinolyse; gegenereerd bij intravasculaire stolling en remodellering.
Sensitiviteit D-dimeer VTE
>96% sensitiviteit voor DVT/LE bij gebruik kwantitatief ELISA-gebaseerde assay; hoge NPV bij lage klinische kans.
Specificiteit D-dimeer
Laag (40-50%) bij algemene populatie; verder verlaagd bij ouderen, zwangeren, maligniteit, infectie, postoperatief, trauma.
ADJUST-PE
Studie die leeftijdsaangepaste D-dimeer valideerde (leeftijd × 10 ng/ml bij ≥50 jaar); veilig alternatief met hogere specificiteit.
High-sensitivity D-dimeer assay
Kwantitatief ELISA-gebaseerd (bijv. Vidas, STA-Liatest); noodzakelijk voor VTE-uitsluiting — kwalitatieve 'latex'-assays zijn minder betrouwbaar.

D-dimeer: indicaties, valkuilen en gecombineerd gebruik

Wanneer aanvragen

D-dimeer uitsluitend aanvragen bij lage of intermediaire pre-test kans op VTE (Wells-score laag/intermediair). Bij hoge klinische kans (Wells DVT ≥3, Wells LE >6): direct naar beeldvorming — een negatief D-dimeer sluit VTE niet voldoende uit bij hoge pre-test kans. Buiten VTE: D-dimeer ook bruikbaar bij verdenking DIC (consumptie stollingsfactoren), aortadissectie (sterk verhoogd), en als prognostische marker bij COVID-19.

Interpretatiedrempels

Omstandigheden waaronder D-dimeer verhoogd is zonder VTE

Praktische tips

Bronnen

  1. ESC 2019 Pulmonary Embolism Guidelines — EHJ
  2. ADJUST-PE (leeftijdsaangepaste D-dimeer) — JAMA 2014
  3. ESC 2024 Aortic & Peripheral Arterial Diseases Guidelines (D-dimeer bij aortadissectie)

Relevante richtlijnen

Alle richtlijnen →

← Alle onderwerpen in Vasculair