Vragen
Digoxine bij AF: wanneer nog zinvol?
Digoxine vertraagt de AV-knoopgeleiding via vagale activering en is effectief voor frequentiecontrole bij AF in rust, maar heeft weinig effect op de inspanningsfrequentie. De rol is beperkt tot inactieve patiënten, als aanvulling bij HFrEF, of als derde keuze wanneer bètablokkers en calciumantagonisten niet worden verdragen.
Kernbegrippen:
- Vagaal effect: Digoxine verlengt de refractaire periode van de AV-knoop via parasympatische activering; effect vermindert bij sympathische activering (inspanning, koorts).
- Monotherapie beperking: Digoxine als monotherapie voor frequentiecontrole bij AF: onvoldoende bij inspanning; combineer met bètablokker voor betere controle.
- Therapeutische spiegel: Streefserumspiegel bij AF: 0,5–0,9 ng/mL; hogere spiegels geassocieerd met verhoogde mortaliteit in observationele data.
- Hypokaliëmie-gevaar: Hypokaliëmie (door diuretica of onvoldoende inname) versterkt digoxinetoxiciteit sterk; monitor elektrolyten bij combinatiegebruik.
Nieuwste evidence op HartVaat:
Bronnen
- Kennispagina
- ESC 2024 AF Guidelines
- Farmacotherapeutisch Kompas — Digoxine
- NHG-Standaard Atriumfibrilleren
Dit antwoord is automatisch samengesteld uit de inhoud van HartVaat.nl op 2026-03-12 en verandert mee met de site. Citeer vrij, met bronvermelding en een link naar hartvaat.nl (de url van het record). Samenvattingen zijn redactioneel werk van HartVaat; de oorspronkelijke publicaties blijven van hun uitgevers (doi). Geen medisch advies. Ook als JSON.