Vragen

Wat moet een zorgprofessional weten over Lisdiuretica: furosemide en bumetanide?

Furosemide en bumetanide zijn de klinisch meest gebruikte lisdiuretica. Zij blokkeren de NKCC2-transporter in de dikke opgaande lis van Henle, resulterend in krachtige natriurese. Bij acuut hartfalen zijn ze eerste keus voor symptoomverlichting; bij chronisch hartfalen zijn ze symptomatisch maar zonder bewezen mortaliteitsvoordeel.

Kernbegrippen:

  • NKCC2-transporter: Na⁺-K⁺-2Cl⁻-transporter in de opgaande dikke lis van Henle; verantwoordelijk voor 25% van de totale natriumreabsorptie; blokkade door furosemide → krachtige natriurese.
  • Furosemide-biobeschikbaarheid: Orale biobeschikbaarheid sterk wisselend: 10-90% (gemiddeld ~50%) door enteraal absorptieprofiel; bij HF-decompensatie met darmwand-oedeem: IV toediening geprefereerd voor betrouwbaar effect.
  • Bumetanide: Lisdiureticum met hogere en consistentere orale biobeschikbaarheid (~80%) dan furosemide; potentieverhouding 1 mg bumetanide ≈ 40 mg furosemide; nadeel: duurder.
  • Tubulaire secretieblokkade: Lisdiuretica worden via tubuluscelreceptoren in het tubulaire lumen gesecreteerd; bij nierinsufficiëntie accumuleren competitieve inhibitoren (uremische anionen) → hogere doses nodig voor equivalente diurese.
  • Post-diuretisch natriumretentie: Na werking lisdiureticum compenseert de nier met verhoogde natriumreabsorptie; 2-3 giften per dag effectiever dan eenmaal daagse grote dosis voor continue vochtbalans.

Nieuwste evidence op HartVaat:

Bronnen

Dit antwoord is automatisch samengesteld uit de inhoud van HartVaat.nl op 2026-03-12 en verandert mee met de site. Citeer vrij, met bronvermelding en een link naar hartvaat.nl (de url van het record). Samenvattingen zijn redactioneel werk van HartVaat; de oorspronkelijke publicaties blijven van hun uitgevers (doi). Geen medisch advies. Ook als JSON.