Nierfunctiebeloop bij nieuw ontstaan HFrEF voorspelt de uitkomst
Hartfalen (HF) gaat vaak samen met chronische nierziekte (CKD), wat de prognose beïnvloedt. Deze prospectieve cohortstudie volgde de nierfunctie bij patiënten die werden opgenomen met nieuw ontstaan hartfalen met verminderde ejectiefractie (de novo HFrEF) in twee universitaire ziekenhuizen.
Van de 306 geanalyseerde patiënten had 24,6% bij ontslag een eGFR <45 ml/min/1,73 m². Een hogere eGFR bij ontslag ging gepaard met betere uitkomsten. Tijdens de follow-up had 79,1% een eGFR ≥45; patiënten met een stabiele of verbeterde nierfunctie hadden een lagere sterfte en minder heropnames.
Factoren die samenhingen met verbetering of stabilisatie waren minder voorafgaande CKD, hypertensie, een jongere leeftijd, een hogere eGFR bij ontslag en meer gebruik van viervoudige hartfalentherapie. Routinematige beoordeling van de nierfunctie bij de novo HFrEF is dus belangrijk om de behandeling te personaliseren.
Abstract (original)
<sec><st>Aims</st> <p>Heart failure (HF) often coexists with chronic kidney disease (CKD), impacting prognosis. This study aims to evaluate renal function trajectories and their impact on major clinical outcomes in a cohort of patients hospitalised for ‘de novo’ HF with reduced ejection fraction (HFrEF).</p> </sec> <sec><st>Methods</st> <p>This is a prospective cohort study that included patients hospitalised for ‘de novo’ HFrEF at two university hospitals. Renal function was assessed using the CKD-Epidemiology Collaboration formula. Total mortality and the combined total mortality and HF readmissions were evaluated during follow-up.</p> </sec> <sec><st>Results</st> <p>Of 370 patients, 306 were eligible. At discharge, 24.6% had estimated glomerular filtration rate (eGFR) <45 mL/min/1.73 m<sup>2</sup>. Higher eGFR at discharge was associated with better outcomes. During follow-up, 79.1% showed eGFR ≥45 mL/min/1.73 m<sup>2</sup>. Patients with stable or improved eGFR had lower total mortality and HF readmission rates. Factors associated with renal function improvement or stabilisation included less prior CKD, hypertension and younger age, higher eGFR values at discharge and more use of quadruple therapy at the end of uptitration period.</p> </sec> <sec><st>Conclusions</st> <p>In patients with ‘de novo’ HFrEF, renal function deterioration at discharge correlated with poorer outcomes. However, stabilisation or improvement during follow-up was linked to better prognosis. Routine renal function assessment is crucial in HFrEF management, guiding personalised treatment strategies to mitigate renal function decline and improve patient care.</p> </sec>
Dit artikel is een samenvatting van een publicatie in Open Heart. Voor het volledige artikel, alle details en referenties verwijzen wij u naar de oorspronkelijke bron.
Lees het volledige artikelDOI: info:doi/10.1136/openhrt-2025-003193
Lid worden van HartVaat.nl?
Gratis — en we stemmen het nieuws en de literatuur af op uw vakgebied.
