Clinical utility of the lipemic index for detecting lipid disorders: a cross-sectional study in adults undergoing routine blood testing
- Department Of Vascular Medicine And Endocrinology, University Medical Center Utrecht, Utrecht, Netherlands
- Central Diagnostic Laboratory, University Medical Center Utrecht, Utrecht, Netherlands
- Division Of Chemical Pathology, Department Of Pathology, University of Cape Town Health Science Faculty, Cape Town, South Africa
Klinische bruikbaarheid van de 'lipemische index' om lipidstoornissen op te sporen bij routine-bloedonderzoek (UMC Utrecht).
Bekijk de volledige poster op EAS 2026Poster on board · EAS 2026, Athene
Samenvatting
Achtergrond
De lipemische index (L-index) is een geautomatiseerde maat voor de troebelheid van een bloedmonster, routinematig gebruikt voor pre-analytische kwaliteitscontrole in de klinische chemie. Omdat troebelheid lipoproteïne-ophoping weerspiegelt, kan een verhoogde L-index wijzen op een onderliggende lipidstoornis. Deze studie evalueerde de klinische bruikbaarheid van een verhoogde L-index voor het opsporen van zeldzame genetische en behandelbare lipidstoornissen bij volwassenen die routinematig bloedonderzoek ondergaan.
Methoden
Cross-sectionele studie in een tertiair ziekenhuis; volwassenen (≥18 jaar) met een L-indexbepaling tussen januari 2024 en januari 2025 kwamen in aanmerking (IC-monsters uitgesloten). Bij een verhoogde L-index (≥1) werden op restmateriaal een lipidenpanel en apoB bepaald. Patiënten werden gescreend op behandelbare afwijkingen (volgens richtlijnen) en mogelijke zeldzame genetische stoornissen (familiaire dysbètalipoproteïnemie [FD], familiair chylomicronemie-syndroom [FCS] en homozygote FH).
Resultaten
Van 197.084 monsters hadden 345 unieke patiënten (0,2%) een L-index ≥1. Daarvan had 77% dyslipidemie; onder hen had 54% een behandelbare afwijking (meestal triglyceriden >5,6 mmol/L) en 36% een mogelijk zeldzame genetische stoornis. Van de patiënten met respectievelijk behandelbare afwijkingen en mogelijke genetische stoornissen kreeg 59% en 64% géén lipidenverlagende therapie.
Conclusie
Hoewel een verhoogde L-index zeldzaam is, had meer dan de helft een behandelbare lipidstoornis en een derde een mogelijk genetische stoornis. Als geautomatiseerde, kosteloze maat zou de L-index kunnen dienen als schaalbaar screeningsinstrument — vooral voor hoge triglyceriden, die het risico op pancreatitis verhogen.
Originele Engelstalige samenvatting (zoals ingediend bij EAS 2026)
Background and Aims
The lipemic index (L-index) is an automated measure of sample turbidity routinely used for pre-analytical quality control in clinical chemistry. Because turbidity reflects lipoprotein accumulation, an elevated L-index may indicate underlying lipid disorders. This study evaluated the potential clinical utility of an elevated L-index for detecting rare genetic and actionable lipid disorders in adults undergoing routine blood testing.
Methods
In this cross-sectional study at a tertiary care hospital, adults (≥18 years) with an L-index result between January 2024 and January 2025 were eligible. Samples from the ICU were excluded. In patients with an elevated L-index (≥1), a standard lipid panel and apoB were measured using leftover material. Patients were categorized as having dyslipidemia, no dyslipidemia, or using intravenous lipid emulsions. Patients with dyslipidemia were screened for actionable lipid abnormalities per clinical guidelines (LDL-C >4.9 mmol/L, non-HDL-C >5.2 mmol/L, apoB >1.3 g/L, or triglycerides >5.6 mmol/L) and possible rare genetic lipid disorders (familial dysbetalipoproteinemia [FD], familial chylomicronemia syndrome [FCS], and homozygous familial hypercholesterolemia [HoFH]).
Results
Among 197,084 eligible samples, 345 unique patients (0.2%) had L-index ≥1 (Figure 1). Of these, 77% had dyslipidemia, 11% had no dyslipidemia, and 12% used intravenous lipid emulsions. Among patients with dyslipidemia, 54% had actionable lipid abnormalities, most often triglycerides >5.6 mmol/L (Figure 2). Possible rare genetic disorders were observed in 36% (FD-like 26%; FCS-like 19%; HoFH-like 0.4%). Among patients with actionable abnormalities and possible rare genetic disorders, 59% and 64% were not receiving lipid-lowering therapy, respectively.
Conclusions
Although the prevalence of an elevated L-index is low, more than half of patients with elevated values had actionable lipid abnormalities, and one-third had possible rare genetic disorders. As an automated measure available at no additional cost, the L-index could serve as a scalable screening tool for rare genetic and actionable lipid disorders, especially high triglycerides that confer increased pancreatitis risk.