Vragen
Wat moet een zorgprofessional weten over ESC-richtlijn Syncope 2018: classificatie en aanpak?
Syncope is een kortdurende bewustzijnsverlies door tijdelijke globale cerebrale hypoperfusie, met spontaan herstel. De ESC-richtlijn 2018 onderscheidt drie hoofdgroepen en biedt gestructureerde diagnostiek met risicoklassificatie. Cardiale syncope (structurele hartziekte of ritmestoornis) vereist onmiddellijke evaluatie wegens verhoogde sterftekans.
Kernbegrippen:
- Reflexsyncope (neurogeen): Meest frequent (50%); vasovagale syncope, situationele syncope (hoest, mictie), sinuscaroticussyndroom; goedaardige prognose.
- Orthostatische hypotensie: Systolische daling ≥20 mmHg of diastolisch ≥10 mmHg binnen 3 min na opstaan; oorzaken: dehydratie, medicatie (diuretica, alfablokkers), autonome neuropathie.
- Cardiale syncope: Ritmestoornis (bradycardie, tachycardie) of structurele hartziekte (HCM, aortastenose, longembolie); verhoogde mortaliteit; direct evalueren.
- Initieel evaluatieprotocol: Anamnese, lichamelijk onderzoek, 12-afleidingen-ECG en bloeddruk liggend/staand; volstaat voor diagnose in ~50% van gevallen.
- Implanteerbare looprecorder (ILR): Subcutaan monitorapparaat met batterijduur 3 jaar; aanbevolen bij onverklaarde syncope met verdenking ritmeprobleem na niet-diagnostische uitgebreide evaluatie.
Bronnen
- Kennispagina
- ESC 2018 Syncope Guidelines — EHJ
- ESC 2022 Ventricular Arrhythmia Guidelines (cardiale syncope)
- NHG-Standaard Hartfalen (differentiaaldiagnose)
Dit antwoord is automatisch samengesteld uit de inhoud van HartVaat.nl op 2026-03-12 en verandert mee met de site. Citeer vrij, met bronvermelding en een link naar hartvaat.nl (de url van het record). Samenvattingen zijn redactioneel werk van HartVaat; de oorspronkelijke publicaties blijven van hun uitgevers (doi). Geen medisch advies. Ook als JSON.