Wat moet een zorgprofessional weten over Frequentiecontrole bij AF: doelen en middelen?

Frequentiecontrole is bij de meeste patiënten met persistent of permanent atriumfibrilleren de eerste behandelstap. Het doel is het verminderen van symptomen en het voorkomen van tachycardiomyopathie. De RACE II-studie toonde dat een lenient controle-strategie (HF <110 spm in rust) equivalent is aan strikte controle (HF <80 spm) voor de meeste patiënten.

Kernbegrippen:

• Frequentiecontrole: Strategie bij AF waarbij sinusritme niet wordt nagestreefd maar de ventrikelfrequentie wordt verlaagd om symptomen te reduceren en tachycardiomyopathie te voorkomen.
• RACE II (2010): RCT lenient (<110 spm) vs. strikte (<80 spm) frequentiecontrole: geen verschil in cardiovasculaire uitkomsten; lenient strategie minder belastend voor patiënt.
• Lenient frequentiecontrole: Streefwaarde HF <110 spm in rust; eerste-lijnsdoel conform ESC 2024; voldoende voor symptoomcontrole bij meeste patiënten.
• Strikte frequentiecontrole: Streefwaarde HF <80 spm in rust; overwegen bij persisterende klachten, tachycardiomyopathie of patiënt met eerder goed gecontroleerde HF.
• AV-knoopablatie + pacemaker: Ablatie van de AV-knoop met pacemaker-implantatie als definitieve frequentiecontrole bij refractaire tachycardie; CRT-pacemaker bij HFrEF.

Nieuwste evidence op HartVaat:

• 2022-03-02: Frequentiecontrolemiddelen verschillen in preventie van AF-progressie

Bronnen

• Kennispagina
• RACE II — NEJM 2010
• ESC 2024 AF Guidelines
• NHG-Standaard Atriumfibrilleren

Dit antwoord is automatisch samengesteld uit de inhoud van HartVaat.nl op 2026-03-12 en verandert mee met de site. Citeer vrij, met bronvermelding en een link naar hartvaat.nl (de url van het record). Samenvattingen zijn redactioneel werk van HartVaat; de oorspronkelijke publicaties blijven van hun uitgevers (doi). Geen medisch advies. Ook als JSON.