Wat moet een zorgprofessional weten over Vitamine-K-antagonisten: acenocoumarol en fenprocoumon?

Vitamine K-antagonisten (VKA) — acenocoumarol (Sintrom) en fenprocoumon (Marcoumar) — zijn de oudste orale anticoagulantia en blijven onmisbaar bij mechanische hartklepprothesen en reumatische mitralistenose, waar DOACs gecontra-indiceerd zijn. VKA vereisen regelmatige INR-monitoring vanwege hun smalle therapeutische venster en uitgebreide geneesmiddel- en voedselinteracties.

Kernbegrippen:

• Acenocoumarol versus fenprocoumon: Acenocoumarol: halfwaardetijd 8-10 uur, snellere INR-respons, in Nederland meest gebruikt; fenprocoumon: halfwaardetijd 140-200 uur, stabieler INR, meer gebruikt in Duitsland/Zwitserland.
• Vitamine K-epoxide-reductase (VKORC1): Enzym dat vitamine K-epoxide terugzet naar actief vitamine K; doelwit van VKA; VKORC1-polymorfisme bepaalt mede de benodigde VKA-dosis.
• TTR (Time in Therapeutic Range): Percentage INR-metingen binnen het therapeutische venster; hogere TTR correleert met lagere cardiovasculaire events en minder bloedingen; streef TTR >70%.
• INR-super-therapie: INR boven het therapeutische venster; verhoogd bloedingsrisico; bij INR 4-10 zonder bloeding: dose hold of lage dosis vitamine K 1-2 mg oraal; bij INR >10: vitamine K 5-10 mg.

Bronnen

• Kennispagina
• ESC 2020 AF Guidelines — VKA en TTR
• ESC/EACTS 2021 Valvular Heart Disease Guidelines — mechanische klep
• Farmacotherapeutisch Kompas — acenocoumarol/fenprocoumon
• NHG-Standaard Atriumfibrilleren

Dit antwoord is automatisch samengesteld uit de inhoud van HartVaat.nl op 2026-03-12 en verandert mee met de site. Citeer vrij, met bronvermelding en een link naar hartvaat.nl (de url van het record). Samenvattingen zijn redactioneel werk van HartVaat; de oorspronkelijke publicaties blijven van hun uitgevers (doi). Geen medisch advies. Ook als JSON.