Novo tegen Lilly in Milaan: semaglutide ophogen of overstappen op tirzepatide, en orforglipron tegen orale semaglutide, in niet-gerandomiseerde vergelijkingen
Milaan, dinsdag 29 september. De eerste congresdag van EASD 2026 was ook de eerste dag van een ander duel: Novo Nordisk en Eli Lilly presenteerden elk een vergelijking waarin hun eigen middel als winnaar uit de bus komt. Geen van beide is een gerandomiseerde vergelijking. Voor wie in de spreekkamer de vraag krijgt welk middel beter is, zetten we ze naast elkaar, met wat ze wel en niet bewijzen.
Novo: semaglutide ophogen of overstappen op tirzepatide?
COMPETE SWITCH CV (late-breaker LBA 44, gepresenteerd door Michael Radin van Novo Nordisk) is een retrospectieve analyse van Amerikaanse declaratiegegevens met gekoppelde labwaarden (Komodo Health, januari 2018 tot september 2025). Van 636.525 volwassenen met type 2-diabetes op semaglutide 1 mg bleef na een jaar 67,2 procent op die dosis, verhoogde 29,2 procent naar 2 mg en stapte 3,6 procent over op tirzepatide. In de uitkomstanalyse werden 185.705 mensen die ophoogden vergeleken met 23.104 overstappers, met als eindpunt overlijden door elke oorzaak, hartinfarct of beroerte (MACE).
- De overstappers hadden een iets hoger MACE-risico: gecorrigeerde hazard ratio 1,06 (95%-BI 1,04 tot 1,08) voor overstappen tegenover ophogen. Novo presenteert dat als 6 procent lager risico met semaglutide 2 mg.
- In de subgroep met minstens één HbA1c- of gewichtsmeting bij aanvang was dat 1,07 (1,01 tot 1,13).
- Slechts ongeveer 31 procent van de overstappers bereikte tijdens de follow-up een tirzepatidedosis van 10 mg of meer.
Lilly: orforglipron tegen orale semaglutide
Lilly presenteerde een indirecte vergelijking bij type 2-diabetes: orforglipron 17,2 mg (uit ACHIEVE-3) tegenover orale semaglutide 25 mg (uit PIONEER PLUS), na 52 weken en gecorrigeerd voor geslacht, leeftijd, HbA1c en gewicht bij aanvang. Orforglipron gaf 1,5 procentpunt meer gewichtsverlies (95%-BI 0,2 tot 2,7) en 0,3 procentpunt meer HbA1c-daling (0,1 tot 0,6). Lilly tekent zelf aan dat orale semaglutide 25 mg in de Verenigde Staten niet is geregistreerd voor type 2-diabetes.
En de tegenzet
Novo publiceerde in juni zelf een indirecte vergelijking de andere kant op, bij obesitas zonder diabetes (ORION, Diabetes, Obesity and Metabolism): orale semaglutide 25 mg gaf daar 3,2 procentpunt meer gewichtsverlies dan orforglipron 36 mg, en minder staken door bijwerkingen (odds ratio 4,1 in het nadeel van orforglipron). Andere dosis, andere populatie, andere fabrikant, andere winnaar.
Duiding
Beide analyses zijn uitgevoerd en gepresenteerd door de fabrikant van het middel dat wint, en beide missen randomisatie. Bij COMPETE SWITCH CV is dat het grootste probleem. Wie van semaglutide overstapt op tirzepatide doet dat meestal met een reden, zoals onvoldoende effect of een hoger risicoprofiel, en die selectie laat zich in declaratiedata maar deels wegcorrigeren. Het absolute verschil is klein, en dat ruim twee derde van de overstappers nooit 10 mg tirzepatide of meer bereikte, zegt vooral iets over de praktijk en weinig over het middel. Indirecte vergelijkingen tussen trials zijn beter gecontroleerd, maar blijven afhankelijk van hoe vergelijkbaar de studies waren; dat Lilly en Novo met twee analyses op twee doses tot tegengestelde conclusies komen, illustreert precies dat.
Het enige gerandomiseerde cardiovasculaire duel tussen incretinemiddelen blijft SURPASS-CVOT, tirzepatide tegen dulaglutide, waarover woensdag in Milaan een eigen symposium is.
Wat betekent dit voor de praktijk
Niets dat de keuze nu verandert. Voor een patiënt met type 2-diabetes en hart- of vaatziekte blijft de keuze gebaseerd op bewezen uitkomsten en op wat de patiënt verdraagt en volhoudt. Wel een nuttige les uit COMPETE SWITCH CV: in de praktijk wordt veel te weinig opgehoogd, van welk middel dan ook. Twee derde bleef een jaar op semaglutide 1 mg.
Lees ook
Wilt u op de hoogte blijven?
Gratis: de maandelijkse nieuwsbrief met het nieuwsoverzicht, en de site afgestemd op uw vakgebied.
