Helft van de mensen met BMI 25 tot 27 heeft door remnant-cholesterol of ontsteking hetzelfde hartrisico als wie wél een GLP-1-agonist mag: Deense cohortanalyse
Milaan, woensdag 30 september. Semaglutide en tirzepatide zijn voor gewichtsbeheersing geregistreerd vanaf een BMI van 30, of vanaf 27 met een gewichtsgerelateerde aandoening. Wie een BMI van 25 tot 26,9 heeft, valt buiten de boot, ook met een ongunstig risicoprofiel. Een Deense analyse van twee grote cohorten, vandaag in Milaan gepresenteerd door Karen Hvid (Copenhagen University Hospital, Herlev), stelt dat ongeveer de helft van die groep een even hoog risico op coronaire hartziekte loopt als de mensen die de middelen wel mogen krijgen.
De studie
De onderzoekers combineerden de Copenhagen General Population Study en de UK Biobank: 313.145 deelnemers met een BMI van 25 of hoger, zonder coronaire hartziekte of diabetes bij aanvang, mediane leeftijd 58 jaar, ongeveer de helft vrouw. Tweederde (204.850) voldeed aan de huidige criteria voor een GLP-1-agonist; van wie niet voldeed had meer dan 90 procent een BMI van 25 tot 26,9. Binnen die laatste groep keken ze naar twee kenmerken die GLP-1-agonisten aantoonbaar beïnvloeden: verhoogd remnant-cholesterol en laaggradige ontsteking. De follow-up liep tot 18 jaar in Kopenhagen en tot 15 jaar in de UK Biobank, met in totaal 23.134 gevallen van coronaire hartziekte.
De uitkomsten
- Van de mensen met een BMI van 25 tot 26,9 had 44 procent (Kopenhagen) en 48 procent (UK Biobank) een verhoogd remnant-cholesterol, laaggradige ontsteking of beide.
- Deze niet-behandelbare groep met ongunstige markers had een 41 procent (Kopenhagen) en 47 procent (UK Biobank) hoger risico op coronaire hartziekte dan de referentiegroep zonder die afwijkingen.
- De groep die wél in aanmerking komt voor een GLP-1-agonist had een 41 en 35 procent hoger risico. Hetzelfde risico dus, maar geen indicatie.
Duiding
Dit is een epidemiologische analyse, geen behandelstudie: dat mensen met een BMI van 25 tot 27 en een hoog remnant-cholesterol of CRP baat hebben bij een GLP-1-agonist is niet aangetoond. SELECT, de uitkomststudie van semaglutide bij hart- en vaatziekte zonder diabetes, nam deelnemers vanaf een BMI van 27 op. Wat de studie wel laat zien, is dat de BMI-grens een grove maat is: het risico zit niet in de kilo's maar in wat ze doen met lipiden en ontsteking, en die zijn goedkoop te meten. De extrapolatie naar miljoenen extra kandidaten, die Hvid maakt, gaat wat ons betreft aan de kostenvraag en het ontbrekende trialbewijs voorbij.
Wat betekent dit voor de praktijk
Voor de Nederlandse huisarts of cardioloog verandert de indicatie niet. Wel een argument om bij een patiënt met licht overgewicht en een hoog risico niet naar de BMI te kijken maar naar remnant-cholesterol (non-HDL minus LDL), hs-CRP en de rest van het risicoprofiel, en de bewezen middelen in te zetten: leefstijl, statine, bloeddruk. Of de indicatie voor GLP-1-agonisten ooit naar deze groep uitbreidt, beslist een uitkomststudie.
Lees ook
Wilt u op de hoogte blijven?
Gratis: de maandelijkse nieuwsbrief met het nieuwsoverzicht, en de site afgestemd op uw vakgebied.
