Aandoening

Dyslipidemie: definitie, typen en klinisch belang

Dyslipidemie omvat een brede groep van afwijkingen in de plasmalipiden en lipoproteïnen, waaronder verhoogd LDL-cholesterol, verlaagd HDL-cholesterol en hypertriglyceridemie. Verhoogd LDL is de centrale causale risicofactor voor atherosclerotische hart- en vaatziekten. Vroege detectie en behandeling verlagen het risico op hartinfarct, beroerte en perifeer arterieel vaatlijden aanzienlijk.

Kernbegrippen

LDL-cholesterol
Low-density lipoprotein-cholesterol; primaire causale risicofactor voor atherosclerose; verlaagd door statines, ezetimib, PCSK9-remmers.
Non-HDL-cholesterol
Totaalcholesterol minus HDL; omvat alle atherogene lipoproteïnen (LDL + VLDL + IDL + Lp(a)); betere risicopredictor dan LDL alleen.
Fredrickson-classificatie
Historische fenotypeindeling van hyperlipidemieën op basis van elektroforese en lipidenpatroon (type I–V).
Primaire dyslipidemie
Genetisch bepaald, bijv. familiaire hypercholesterolemie (FH), familiaire gecombineerde hyperlipidemie (FCHL).
Secundaire dyslipidemie
Veroorzaakt door onderliggende aandoening: hypothyreoïdie, nierziekte, diabetes, alcoholgebruik, geneesmiddelen.

Typen dyslipidemie

Dyslipidemie wordt klinisch ingedeeld in:

Primaire oorzaken

Secundaire oorzaken (uitsluiten!)

Klinische manifestaties

Relevante richtlijnen

Alle richtlijnen →

Bronnen

Terug naar Lipiden & Atherosclerose