Vragen

Wat moet een zorgprofessional weten over Claudicatio intermittens: beleid in de eerste lijn?

Claudicatio intermittens — afgeleid van het Latijn voor 'hinkelen' — is het klinische syndroom van reproduceerbare inspanningspijn in kuit, dij of bil, veroorzaakt door inspanningsgebonden ischemie bij perifeer arterieel vaatlijden. Het spontane beloop is relatief gunstig: slechts 1-2% per jaar progressie naar CLI. Leefstijlinterventie en cardiovasculaire risicoreductie zijn de peilers van de eerste-lijnsbehandeling.

Kernbegrippen:

  • Fontaine IIa/IIb: IIa: klachtenvrije loopafstand >200 m; IIb: <200 m; arbitraire grens maar bruikbaar voor verwijzing en revascularisatieoverweging.
  • Looptraining: Gesuperviseerd programma: lopen tot pijnonset, korte rust, herhalen; 3×/week, 45 min, 3-6 maanden; klasse I aanbeveling.
  • Pseudoclaudicatio: Lumbale spinaalstenose: beenpijn bij lopen die ook bij staan aanwezig is en verdwijnt bij zitten (niet bij stilstaan); onderscheid van vasculaire claudicatio.
  • EAI na inspanning: Daling EAI >20% na loopbandtest bevestigt hemodynamisch significante PAV bij patiënten met grensnormale rust-EAI.
  • Rivaroxaban lage dosis: Rivaroxaban 2,5 mg 2dd + aspirine 100 mg (COMPASS): 24% MACE-reductie bij chronisch coronair/PAV; klasse IIa ESC bij hoog risico PAV.

Nieuwste evidence op HartVaat:

Bronnen

Dit antwoord is automatisch samengesteld uit de inhoud van HartVaat.nl op 2026-03-12 en verandert mee met de site. Citeer vrij, met bronvermelding en een link naar hartvaat.nl (de url van het record). Samenvattingen zijn redactioneel werk van HartVaat; de oorspronkelijke publicaties blijven van hun uitgevers (doi). Geen medisch advies. Ook als JSON.