Amyline in Milaan: CagriSema verlaagt HbA1c 0,16 procentpunt en gewicht 4 procentpunt meer dan semaglutide bij type 2-diabetes (REIMAGINE 2), zenagamtide volgt
Milaan, woensdag 30 september. Na GLP-1 en GIP is amyline de derde hormoonas die de behandeling van type 2-diabetes en obesitas binnenkomt. Novo Nordisk bouwde er twee middelen op: CagriSema, de vaste combinatie van de amylineagonist cagrilintide met semaglutide, en zenagamtide (voorheen amycretine), dat beide receptoren met één molecuul bedient. Vandaag stond amyline centraal in Milaan: 's ochtends de REIMAGINE 2-data, eind van de middag een eigen sessie over REIMAGINE 1 tot en met 3 en de fase 2b-resultaten van zenagamtide. De hoofdvraag voor de cardiometabole praktijk: wat voegt amyline toe boven semaglutide alleen?
REIMAGINE 2: CagriSema tegen semaglutide
REIMAGINE 2, gepubliceerd in The Lancet Diabetes and Endocrinology, is de directe vergelijking. 2.713 volwassenen met type 2-diabetes (HbA1c 7,0 tot 10,5 procent, gemiddeld 8,2) op metformine met of zonder SGLT2-remmer, en een BMI van 25 of hoger, werden in 30 landen gerandomiseerd naar CagriSema 2,4/2,4 mg, semaglutide 2,4 mg, cagrilintide 2,4 mg, de lage doses of placebo, gedurende 68 weken. Ongeveer 40 procent gebruikte een SGLT2-remmer.
- HbA1c (primair eindpunt, efficacy-schatting): -1,91 procentpunt met CagriSema tegen -1,75 met semaglutide 2,4 mg; verschil -0,16 (95%-BI -0,27 tot -0,05; p=0,0035).
- Gewicht: -14,2 procent tegen -10,2 procent bij een uitgangsgewicht van 101 kg; 43 procent van de CagriSema-groep verloor 15 procent of meer, 24 procent 20 procent of meer.
- Volgens de conservatievere treatment-regimen-schatting: HbA1c -1,80 tegen -1,68, gewicht -12,9 tegen -9,2 procent.
- Bijwerkingen bij 86,9 procent (CagriSema) tegen 81,2 procent (semaglutide), vooral maag-darmklachten; 87,6 procent van alle deelnemers was na 68 weken nog op behandeling.
REIMAGINE 1 en zenagamtide
REIMAGINE 1, bij 189 onbehandelde mensen met vroege type 2-diabetes, liet eerder dit jaar na 40 weken een HbA1c-daling van 1,8 procentpunt en 13,8 procent gewichtsverlies zien tegenover placebo; gisteren kwamen in Milaan de analyses van lichaamssamenstelling en gecombineerde HbA1c- en gewichtsdoelen aan bod. Zenagamtide, in de fase 2b bij type 2-diabetes (36 weken, uitgangs-HbA1c 7,8 procent), verlaagde het HbA1c met 1,71 procentpunt en het gewicht met 14,6 procent op de hoogste dosis, zonder plateau na 36 weken.
Duiding
Amyline erbij levert bij type 2-diabetes een bescheiden extra HbA1c-daling (0,16 procentpunt) en een duidelijk grotere gewichtsdaling (4 procentpunt) op dan semaglutide alleen. Voor de glykemie is dat verschil klinisch klein: semaglutide 2,4 mg haalt zelf al bijna 1,8 procentpunt. Het gewicht is waar amyline het verschil maakt, en daar ligt ook de cardiovasculaire vraag. Van CagriSema loopt een uitkomststudie; tot die er is, blijft het bewijs voor hart en nier bij semaglutide zelf. De studie is door de fabrikant opgezet en geanalyseerd.
Wat betekent dit voor de praktijk
CagriSema en zenagamtide zijn niet geregistreerd. Voor de internist en huisarts is de les vooral dat het plafond van gewichtsverlies bij type 2-diabetes opnieuw omhoog gaat, richting 15 procent, en dat de combinatie van twee mechanismen niet automatisch meer bijwerkingen betekent dan één. Bij patiënten met hart- of nierziekte blijft de keuze bepaald door bewezen uitkomsten.
Lees ook
Dit artikel is een samenvatting van een publicatie in The Lancet Diabetes and Endocrinology. Voor het volledige artikel, alle details en referenties verwijzen wij u naar de oorspronkelijke bron.
Lees het volledige artikelWilt u op de hoogte blijven?
Gratis: de maandelijkse nieuwsbrief met het nieuwsoverzicht, en de site afgestemd op uw vakgebied.


